Tikagrelor versus Clopidogrel u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi

Tikagrelor jest doustnym, odwracalnym, działającym bezpośrednio inhibitorem P2Y12 receptora difosforanu adenozyny, który ma szybszy początek i bardziej wyraźne hamowanie płytek niż klopidogrel. Metody
W tym wieloośrodkowym, podwójnie ślepym, randomizowanym badaniu porównano tikagrelory (dawka nasycająca 180 mg, następnie 90 mg dwa razy na dobę) i klopidogrel (dawka obciążająca 300 do 600 mg, następnie 75 mg na dobę) w celu zapobiegania układowi sercowo-naczyniowemu. u 18,624 pacjentów przyjmowanych do szpitala z ostrym zespołem wieńcowym, z lub bez uniesienia odcinka ST.
Wyniki
Po 12 miesiącach pierwotny punkt końcowy – zgon złożony z przyczyn naczyniowych, zawału mięśnia sercowego lub udaru – wystąpił u 9,8% pacjentów otrzymujących tikagrelory w porównaniu z 11,7% pacjentów otrzymujących klopidogrel (współczynnik ryzyka 0,84; przedział [CI], 0,77 do 0,92, P <0,001). Predefiniowane testy hierarchiczne drugorzędowych punktów końcowych wykazały znaczne różnice w odsetku innych złożonych punktów końcowych, a także w samym zawale mięśnia sercowego (5,8% w grupie leczonej tikagrelorem w porównaniu z 6,9% w grupie klopidogrelu, P = 0,005) i zgon z przyczyn naczyniowych (4,0% w porównaniu z 5,1%, P = 0,001), ale bez samego udaru (1,5% vs. 1,3%, P = 0,22). Szybkość zgonu z jakiejkolwiek przyczyny była również zmniejszona w przypadku tikagreloru (4,5%, w porównaniu z 5,9% w przypadku klopidogrelu, P <0,001). Nie stwierdzono istotnej różnicy w częstości występowania krwawień pomiędzy grupami tikagreloru i klopidogrelu (odpowiednio 11,6% i 11,2%, P = 0,43), ale tikagrelor był związany z większym odsetkiem dużych krwawień niezwiązanych z pomostowaniem tętnic wieńcowych (4,5% w porównaniu z 3,8%, p = 0,03), w tym więcej przypadków śmiertelnego krwawienia wewnątrzczaszkowego i mniej śmiertelnych krwawień innych typów.
Wnioski
U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym z lub bez uniesienia odcinka ST leczenie tikagrelorem w porównaniu z klopidogrelem znacząco zmniejsza częstość występowania zgonu z przyczyn naczyniowych, zawału mięśnia sercowego lub udaru bez zwiększenia częstości występowania ogólnego krwawienia, ale z wzrost częstości krwawień niezwiązanych z zabiegiem. (Numer ClinicalTrials.gov, NCT00391872.)
Wprowadzenie
U pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi z lub bez uniesienia odcinka ST aktualne wytyczne postępowania klinicznego1-4 zalecają podwójne leczenie przeciwpłytkowe z zastosowaniem aspiryny i klopidogrelu. Skuteczność klopidogrelu jest utrudniona przez powolną i zmienną transformację proleku do czynnego metabolitu, umiarkowane i zmienne hamowanie płytek krwi, 5,6 zwiększone ryzyko krwawienia, 7,8 oraz zwiększone ryzyko zakrzepicy w stencie i zawału mięśnia sercowego u pacjentów ze słabą odpowiedzią9. W porównaniu z klopidogrelem prasugrel, inny prolek tienopirydyny, ma bardziej spójny i wyraźny efekt hamujący na płytkach, 5,6, co powoduje mniejsze ryzyko zawału mięśnia sercowego i zakrzepicy w stencie, ale wiąże się z wyższym ryzykiem dużego krwawienia u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) .10
Tikagrelor, odwracalny i bezpośrednio działający doustny antagonista receptora difosforanu adenozyny P2Y12, zapewnia szybsze, większe i bardziej stałe hamowanie P2Y12 niż klopidogrel.11,12 W badaniu prowadzącym do dawki nie było znaczącej różnicy w szybkości krwawienia przy użyciu tikagreloru w dawce 90 mg lub 180 mg dwa razy na dobę, a częstość stosowania klopidogrelu w dawce 75 mg na dobę
[podobne: Rezonans Warszawa, psycholog lublin, długi weekend czerwcowy ]

Powiązane tematy z artykułem: długi weekend czerwcowy psycholog lublin Rezonans Warszawa