Tikagrelor versus Clopidogrel u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi ad 5

Przedwczesne przerwanie stosowania badanego leku było nieco częstsze w grupie leczonej tikagrelorem niż w grupie klopidogrelu (u 23,4% pacjentów w porównaniu do 21,5%). Całkowity wskaźnik przestrzegania badanego leku, jak ocenili badacze z ośrodka, wynosił 82,8%, a mediana czasu ekspozycji na badany lek wynosiła 277 dni (zakres międzykwartylowy, 179 do 365). Skuteczność
Tabela 3. Tabela 3. Najważniejsze punkty końcowe skuteczności po 12 miesiącach. Rysunek 1. Rysunek 1. Skumulowane prognozy Kaplan-Meier w czasie do pierwszego orzeczonego wystąpienia punktu końcowego pierwszej skuteczności. Pierwotny punkt końcowy – zgon z przyczyn naczyniowych, zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu – występował znacznie rzadziej w grupie leczonej tikagrelorem niż w grupie klopidogrelu (9,8% w porównaniu z 11,7% po 12 miesiącach, współczynnik ryzyka, 0,84; przedział ufności, 0,77 do 0,92, P <0,001).
Pierwotny punkt końcowy występował znacznie rzadziej w grupie leczonej tikagrelorem niż w grupie klopidogrelu (u 9,8% pacjentów vs. 11,7% po 12 miesiącach, współczynnik ryzyka 0,84, 95% przedział ufności [CI], 0,77 do 0,92; P < 0,001) (tabela 3 i rysunek 1). Różnica w skuteczności leczenia była widoczna w ciągu pierwszych 30 dni leczenia i utrzymywała się przez cały okres badania. Jak pokazano w tabeli 3 (oraz na rysunku w dodatkowym dodatku, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu), hierarchiczne badanie drugorzędowych punktów końcowych wykazało znaczące zmniejszenie w grupie tikagreloru, w porównaniu z grupą klopidogrelu, w odniesieniu do wskaźniki złożonego punktu końcowego zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, zawału mięśnia sercowego lub udaru (10,2% w porównaniu z 12,3%, P <0,001); złożony punkt końcowy zgonu z przyczyn naczyniowych, zawał mięśnia sercowego, udar, ciężkie nawracające niedokrwienie, nawracające niedokrwienie, przejściowy atak niedokrwienny lub inne tętnicze zdarzenia zakrzepowe (14,6% vs. 16,7%, P <0,001); zawał serca (5,8% vs. 6,9%, P = 0,005); i śmierć spowodowana przyczynami naczyniowymi (4,0% wobec 5,1%, P = 0,001). Ten wzór znalazł również odzwierciedlenie w zmniejszeniu częstości zgonów z jakiejkolwiek przyczyny za pomocą tikagreloru (4,5%, w porównaniu z 5,9% w przypadku klopidogrelu, P <0,001). Szybkość udaru nie różniła się istotnie pomiędzy dwiema grupami leczenia, chociaż wystąpiło więcej wylewów krwotocznych z tikagrelorem niż z klopidogrelem (23 [0,2%] vs. 13 [0,1%], nominalne P = 0,10). Jeśli chodzi o nasz pierwszy drugorzędny cel, jakim jest ustalenie wpływu u pacjentów, u których planowano leczenie inwazyjne, wskaźnik pierwszorzędowego punktu końcowego był również niższy w przypadku tikagreloru (8,9%, w porównaniu z 10,6% w przypadku klopidogrelu, P = 0,003). Wśród pacjentów, którzy otrzymywali stent podczas badania, odsetek zakrzepicy w stencie był niższy w grupie tikagreloru niż w grupie klopidogrelu (1,3% vs. 1,9%, P = 0,009).
Wyniki dotyczące pierwotnego punktu końcowego nie wykazały znacznej niejednorodności w analizach 33 podgrup, z trzema wyjątkami (rysunek 2 w dodatku uzupełniającym). Wydaje się, że korzyść tikagreloru jest osłabiona u pacjentów ważących mniej niż mediana masy ciała (p = 0,04 w przypadku interakcji), u osób, które nie przyjmują leków obniżających stężenie lipidów podczas randomizacji (p = 0,04 w przypadku interakcji) oraz u osób zapisanych w badaniu Ameryka Północna (P = 0,045 dla interakcji).
Krwawienie
Rysunek 2
[przypisy: młyny kulowe, nutraceutyki, leczenie chrapania warszawa ]
[hasła pokrewne: urolog dziecięcy warszawa, przeciwwskazania do pedicure, terapia bobath ]

Powiązane tematy z artykułem: przeciwwskazania do pedicure terapia bobath urolog dziecięcy warszawa