Szympans Adenovirus Vector Ebola Vaccine

Bezprecedensowa epidemia Ebola w 2014 r. (EVD) spowodowała międzynarodową reakcję na przyspieszenie dostępności szczepionki zapobiegawczej. Definiowana z wadami replikacji rekombinowana adenowirusowa adenowirusowa szczepionka typu ebolawirusa typu 3 (cAd3-EBO), kodująca glikoproteinę z gatunków Zair i Sudan, która zapewnia ochronę w modelu naczelnych nieludzkich, została szybko wprowadzona do oceny klinicznej pierwszej fazy. Metody
Przeprowadziliśmy fazę 1, zwiększenie dawki, otwartą próbę cAd3-EBO. Dwadzieścia zdrowych osób dorosłych, kolejno po 10 grupach, otrzymało szczepionkę domięśniowo w dawkach 2 × 1010 jednostek cząstek lub 2 × 1011 jednostek cząstek. Pierwotne i wtórne punkty końcowe związane z bezpieczeństwem i immunogennością oceniano w ciągu pierwszych 8 tygodni po szczepieniu; ponadto trwałość szczepionki długoterminowej została oceniona po 48 tygodniach od szczepienia.
Wyniki
W tym małym badaniu nie stwierdzono żadnych problemów związanych z bezpieczeństwem; jednak przejściowa gorączka rozwinęła się w ciągu dnia po szczepieniu u dwóch uczestników, którzy otrzymali dawkę 2 × 1011 cząstek stałych. Przeciwciała specyficzne wobec glikoproteiny indukowano u wszystkich 20 uczestników; miana były większe w grupie, która otrzymała dawkę cząstki 2 x 1011 niż w grupie, która otrzymała dawkę jednostkową 2 x 1010 (średnie geometryczne miana w stosunku do antygenu Zaire w tygodniu 4, 2037 w porównaniu do 331; P = 0,001). Odpowiedzi komórek T specyficzne wobec glikoproteiny były częstsze wśród osób, które otrzymały dawkę cząstki 2 x 1011 niż u osób, które otrzymały dawkę jednostkową 2 x 1010, z odpowiedzią CD4 u 10 z 10 uczestników w porównaniu z 3 z 10 uczestników. (P = 0,004) i odpowiedź CD8 u 7 z 10 uczestników w porównaniu z 2 z 10 uczestników (P = 0,07) w 4. tygodniu. Ocena trwałości odpowiedzi przeciwciał wykazała, że miana pozostały wysokie w 48. tygodniu, a najwyższe miano w tych, którzy otrzymali dawkę jednostkową 2 × 1011 cząstek.
Wnioski
Reaktywność i odpowiedzi immunologiczne na szczepionkę cAd3-EBO były zależne od dawki. Przy dawce jednostkowej 2 x 1011, odpowiedzi przeciwciał specyficzne dla glikoproteiny Zaire były w zakresie zgłaszanym jako związane z indukowaną przez szczepionkę ochronną odpornością w badaniach prowokacji z udziałem naczelnych innych niż człowiek, a odpowiedzi utrzymywały się do 48 tygodnia. Badania fazy 2 i skuteczność trwają testy oceniające cAd3-EBO. (Finansowane przez Program badań wewnętrznych Narodowego Instytutu Zdrowia, numer VRC 207 ClinicalTrials.gov, NCT02231866.)
Wprowadzenie
W sierpniu 2014 r. Światowa Organizacja Zdrowia ogłosiła epidemię wirusa Ebola (EVD) w Afryce Zachodniej jako stan zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym. To był pierwszy raz w ponad 20 wybuchach, odkąd EVD zidentyfikowano w 1976 r., Że taka deklaracja została złożona.1 Epidemia stanowiła więcej przypadków EVD niż wszystkie poprzednie wybuchy epidemii EVD łącznie, z 28 616 przypadków i 11 3110 zgonów zgłoszonych.2, 3 Większość przypadków miała miejsce w Gwinei, Liberii i Sierra Leone, z niewielką liczbą przypadków w innych krajach Afryki Zachodniej, 4 w Europie i Stanach Zjednoczonych.5 Podczas gdy poprzednie wybuchy epidemii EVD były kontrolowane przez wdrażanie strategii identyfikacji. przypadków, izolacja pacjentów z przypadkami i śledzenie kontaktów, zakres i czas trwania tej epidemii ilustrują znaczenie ustanowienia dodatkowych narzędzi profilaktycznych, takich jak skuteczna szczepionka.
Wirus Ebola jest filowirusem z 19-kb, niesegmentowanym genomem o ujemnej nici RNA, kodującym siedem białek wirusowych.6 Powierzchniowa glikoproteina pośredniczy w wejściu wirusów do komórek gospodarza7,8 i była głównym antygenowym celem do opracowania szczepionki. 9 ocenili serię podejść opartych na genach do opracowania szczepionki przeciw Eboli w badaniach prowokacji Ebola z udziałem naczelnych innych niż człowiek, 10-12 oraz trzy szczepionki Ebola będące kandydatami do wczesnej generacji zostały ocenione w badaniach klinicznych w latach 2003-2009.13 Ze względu na teoretyczne obawy dotyczące bezpieczeństwa dotyczące dzikich zwierząt Ebola – efekt cytopatyczny glikoproteiny w hodowli komórkowej, 7 początkowych projektów antygenu obejmowało wersję glikoproteiny 13 z delecją przezbłonową i antygen glikoproteiny pełnej długości zawierający mutację pojedynczego aminokwasu.14 Nie zidentyfikowano żadnych problemów związanych z bezpieczeństwem tych szczepionek, ale zaawansowany rozwój był nie zostały zastosowane, ponieważ immunogenność i późniejsze wyniki przedkliniczne zostały uznane za niewystarczające. W związku z tym glikoproteina typu dzikiego o pełnej długości dostarczona za pomocą szczepienia DNA została oceniona klinicznie i wykazano, że jest immunogenna.15 Dane te wspierają przyspieszony rozwój opisanego tutaj szczepionkowego wektora adenowirusa adenowirusa typu 3 (cAd3), który koduje glikoproteinę typu dzikiego. antygeny z ebolawirusa z Zairu i Sudanu.
Szczepionka cAd3 Ebola (cAd3-EBO) została wybrana do badań klinicznych na podstawie wykazania znaczącej skuteczności w modelu prowokacji naczelnych nie pochodzącym od człowieka 5 tygodni po pojedynczym wstrzyknięciu i częściowym ef
[podobne: długi weekend czerwcowy, psycholog lublin, Rezonans Warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: długi weekend czerwcowy psycholog lublin Rezonans Warszawa