Patiromer u pacjentów z chorobą nerek i hiperkaliemią Przyjmujący inhibitory RAAS AD 4

Ośmiu pacjentów (3 z łagodną hiperkaliemią i 5 z umiarkowaną do ciężkiej hiperkaliemią) nie kwalifikowało się do randomizacji w randomizowanej fazie wycofania wyłącznie na podstawie poziomu potasu w surowicy, który nie był w zakresie kontrolnym w 4 tygodniu (ryc. S1 w Dodatek dodatkowy). Łącznie 107 pacjentów zostało losowo przydzielonych do kontynuacji leczenia patiromerem (55 pacjentów) lub do przejścia na placebo (52 pacjentów). Wszyscy ci pacjenci otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku. Dziesięciu pacjentów (18%) w grupie patiromerów i 22 (42%) w grupie placebo przedwcześnie przerwało losową fazę pobierania; najczęstszymi przyczynami przerwania leczenia były podwyższony poziom potasu, który spełniał określone wcześniej kryteria odstawienia (2 pacjentów [4%] w grupie patiromerów i 16 (31%) w grupie placebo) i stężenie potasu mniej niż 3,8 mmol na litr (3 pacjenci [5%] w grupie patiromerowej i [2%] w grupie placebo). Tabela 1. Tabela 1. Podstawowe cechy demograficzne i kliniczne. Większość pacjentów w badanej populacji to mężczyźni, a większość z nich była biała; średni wiek (. SD) na początku badania wynosił 64,2 . 10,5 roku (tabela 1). Ogółem u 46% pacjentów wystąpiła przewlekła choroba nerek w stopniu 3., a około 45% miało chorobę czwartego stopnia; 9% pacjentów cierpiało na przewlekłą chorobę nerek w stadium 2. na podstawie pomiarów uzyskanych w centralnym laboratorium, ale zostało uwzględnionych w badaniu, ponieważ spełniali oni kryteria kwalifikacyjne na podstawie pomiarów uzyskanych w lokalnych laboratoriach. W sumie 97% pacjentów miało nadciśnienie; 57% miało cukrzycę typu 2, 42% miało niewydolność serca, a 25% miało zawał mięśnia sercowego. Wszyscy pacjenci otrzymywali co najmniej jeden inhibitor RAAS na początku badania. Stosowanie diuretyków inhibitorów nie-RAAS zgłoszono u 54% pacjentów. Średni poziom potasu w surowicy na początku badania wynosił 5,6 . 0,5 mmol na litr (5,3 . 0,6 mmol na litr u pacjentów z łagodną hiperkaliemią i 5,7 . 0,4 mmol na litr w grupie z umiarkowaną do ciężkiej hiperkaliemią). Wyjściowa charakterystyka była podobna w dwóch grupach dawek w początkowej fazie leczenia (Tabela S4 w Dodatku Uzupełniającym), a charakterystyka pacjentów w grupach patomerów i placebo w randomizowanej fazie wycofania była zrównoważona w punkcie wyjściowym (Tabela 1, i Tabela
Wyniki skuteczności dla początkowej fazy leczenia
Ryc. 1. Ryc. 1. Poziomy potasu w surowicy w czasie w początkowej fazie leczenia. Wartości są obserwowanymi wartościami średnimi mierzonymi w centralnym laboratorium. Podczas 4-tygodniowej początkowej fazy leczenia wszyscy pacjenci otrzymywali leczenie patiromerem; pacjenci z poziomem potasu od 5,1 do poniżej 5,5 mmol na litr (łagodna hiperkaliemia) otrzymywali 4,2 g patiromeru dwa razy na dobę, a ci z poziomem potasu 5,5 do poniżej 6,5 mmol na litr (umiarkowana do ciężkiej hiperkaliemia) otrzymywali 8,4 g patiromeru dwa razy dziennie. I słupki wskazują błędy standardowe. Punkty danych są rozłożone, aby były bardziej czytelne.
Średnia (. SE) zmiana stężenia potasu w surowicy od wartości wyjściowej do 4. tygodnia (u 237 pacjentów z co najmniej jednym pomiarem potasu w surowicy podczas zaplanowanej wizyty po 3 dniu) wynosiła -1,01 . 0,03 mmol na litr (95% przedział ufności [ Cl], -1,07 do -0,95; P <0,001). Zmiana u pacjentów z łagodną hiperkaliemią wynosiła -0,65 . 0,05 mmol na litr (95% CI, -0,74 do -0,55), a zmiana w przypadku hiperkaliemii umiarkowanej do ciężkiej wynosiła -1,23 . 0,04 mmol na litr (95% CI, -1,31 do -1,16). Figura pokazuje obserwowane średnie poziomy potasu w surowicy w czasie. Wyniki analizy podgrup pierwszorzędowego punktu końcowego skuteczności przedstawiono na ryc. S2 w dodatkowym dodatku, a wyniki analiz wrażliwości przedstawiono w tabeli S6 w dodatkowym dodatku.
Szacowany odsetek pacjentów z poziomem potasu w surowicy w docelowym zakresie (3,8 do <5,1 mmol na litr) w 4. tygodniu wynosił 76% (95% CI, 70 do 81), z podobnymi wynikami u pacjentów z łagodną hiperkaliemią (74% [ 95% CI, 65 do 82]) i tych z umiarkowaną do ciężkiej hiperkaliemią (77% [95% CI, 70 do 83]). Łącznie 59 pacjentów (24%) nie miało stężenia potasu w surowicy w zakresie docelowym w 4. tygodniu. Spośród tych 59 pacjentów, 24 wycofało się wcześnie z badania i nie zakończyło tygodnia 4, 8 miało poziom potasu w surowicy poniżej 3,8 mmol na litr w 4 tygodniu, a 27 ukończyło fazę z poziomem potasu w surowicy wynoszącym 5,1 mmol na litr lub wyższym. Spośród tych 27 pacjentów tylko 3 (1%) nigdy nie miało wartości potasu w surowicy, która była mniejsza niż 5,1 mmol na litr podczas początkowej fazy leczenia (Fig.
Średnia dzienna dawka patiromeru podczas początkowej fazy leczenia wynosiła 12,8 g u pacjentów z łagodną hiperkaliemią i 21,4 g u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej hiperkaliemią, z podobną średnią liczbą dostosowań dawek w obu grupach (odpowiednio 0,8 i 0,9 )
[patrz też: blachodachówka gontopodobna, Badania psychologiczne na broń Poznań, hurtownia tapicerska ]

Powiązane tematy z artykułem: Badania psychologiczne na broń Poznań blachodachówka gontopodobna hurtownia tapicerska