Patiromer u pacjentów z chorobą nerek i hiperkaliemią Przyjmujący inhibitory RAAS AD 2

Badacze wprowadzili dane bezpośrednio do centralnej bazy danych. Autorzy mieli pełny dostęp do danych, które są przechowywane przez sponsora. Statistics Collaborative przeanalizował dane. Pierwszy autor napisał wprowadzenie i omówienie rękopisu i nadzorował wszystkie poprawki; pracownik sponsora napisał wstępny projekt sekcji Metody i wyniki pod kierunkiem pierwszego autora. Wszyscy autorzy dokonali przeglądu i zredagowali manuskrypt, zapewnili kompletność i dokładność danych i analiz oraz potwierdzili wierność tego raportu protokołowi badania, który jest dostępny pod adresem. Badana populacja
Pacjenci byli uprawnieni do włączenia do badania, jeśli mieli 18 do 80 lat, mieli stadium 3 lub 4 przewlekłą chorobę nerek (szacowana szybkość filtracji kłębuszkowej [eGFR], 15 do <60 ml na minutę na 1,73 m2 powierzchni ciała ), miał poziomy potasu w surowicy od 5,1 do poniżej 6,5 mmol na litr w dwóch badaniach i otrzymywał stabilną dawkę jednego lub więcej inhibitorów RAAS przez co najmniej 28 dni. Dawki leków przeciwnadciśnieniowych, diuretyków pętlowych i tiazydowych oraz beta-blokery musiały być stabilne przez 28 dni przed badaniem przesiewowym. Kluczowymi kryteriami wykluczenia były zmiany elektrokardiograficzne związane z potasem, ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, niekontrolowane lub niestabilne zaburzenia rytmu serca lub klinicznie istotne arytmie komorowe, niedawna operacja serca, przeszczep nerki lub serca, ostry zespół wieńcowy, przemijający napad niedokrwienny lub udar mózgu w ciągu ostatnich 2 miesięcy, i potwierdzone skurczowe ciśnienie krwi wynoszące 180 mm Hg lub więcej albo mniej niż 110 mm Hg lub rozkurczowe ciśnienie krwi wynoszące 110 mm Hg lub więcej albo mniej niż 60 mm Hg. Inne kryteria wykluczenia to cukrzyca typu 1, leczenie w nagłych wypadkach w przypadku cukrzycy typu 2 lub zaostrzenie ostrej niewydolności serca w ciągu ostatnich 3 miesięcy oraz niewydolność serca klasy IV w New York Heart Association (dodatkowe informacje znajdują się w Dodatkowym dodatku).
Procedury badania
Badanie miało dwie fazy – 4-tygodniową pierwszą fazę leczenia z pojedynczą ślepą próbą i pojedynczą ślepą próbą oraz 8-tygodniową kontrolowaną placebo, z pojedynczą ślepą próbą, randomizowaną fazą wycofania. W czasie badań przesiewowych pacjenci, którzy spełniali wszystkie kryteria włączenia, zostali przypisani do jednej z dwóch dawek początkowych patiromeru w zależności od ciężkości hiperkaliemii: u pacjentów z poziomem potasu od 5,1 do poniżej 5,5 mmol na litr (umiarkowana hiperkaliemia) uzyskano 4,2 g patiromeru dwa razy dziennie, a te z poziomem potasu od 5,5 do poniżej 6,5 mmol na litr (umiarkowana do ciężkiej hiperkaliemia) otrzymywały 8,4 g patiromeru dwa razy dziennie. Każdą dawkę podawano w postaci zawiesiny doustnej w 40 ml wody ze śniadaniem i kolacją. Podczas początkowej fazy leczenia można dostosować dawkę, aby osiągnąć i utrzymać docelowy poziom potasu zgodnie z wcześniej określonym algorytmem (Tabela S1 w Dodatku uzupełniającym). Nie dostosowano dawek inhibitorów RAAS; zostały przerwane tylko wtedy, gdy poziom potasu wynosił 6,5 mmol na litr lub więcej (.5.1 mmol na litr u pacjentów otrzymujących maksymalną dawkę).
Pacjenci kwalifikowali się do randomizowanej fazy wycofania, jeśli mieli poziom potasu w surowicy na poziomie 5,5 mmol na litr lub więcej w punkcie wyjściowym początkowej fazy leczenia i jeśli ich poziom potasu pod koniec początkowej fazy leczenia był w docelowym zakresie (3,8 do <5,1 mmol na litr) podczas otrzymywania patiromeru i inhibitorów RAAS. Zakwalifikowani pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 1: 1, aby dalej otrzymywać patiromer (w tej samej dawce dobowej, którą otrzymywali w 4 tygodniu początkowej fazy leczenia) lub aby otrzymywać placebo (patrz sekcja Produkt badany w Dodatkowym dodatku ). . Randomizacja, która została przeprowadzona centralnie, została rozwarstwiona zgodnie z poziomem potasu w surowicy na początku początkowej fazy leczenia (5,5 do <5,8 mmol na litr [umiarkowana hiperkaliemia] lub .5,8 mmol na litr [ciężka hiperkaliemia]) i obecność lub nieobecność cukrzycy typu 2.
Podczas randomizowanej fazy wycofania opracowano wcześniej zdefiniowane algorytmy leczenia (tabele S2 i S3 w dodatkowym dodatku) w celu opanowania nawrotu hiperkaliemii, albo przez zwiększenie dawki patiromeru (grupy patiromeru), albo poprzez modyfikację reżimu inhibitora RAAS. (grupa placebo) w momencie pierwszego wystąpienia hiperkaliemii. Kolejne zdarzenia wymagały przerwania działania inhibitora RAAS. Aby ułatwić interpretację pierwotnego punktu końcowego, ani pierwsza, ani druga interwencja nie były stosowane w czasie oceny pierwotnego punktu końcowego (tj. Do 4. tygodnia losowej fazy wycofania), chyba że poziom potasu w surowicy wynosił 5,5 mmol na litr lub więcej.
Poziomy potasu w surowicy mierzono w lokalnych i centralnych laboratoriach na początku badania i 3 dnia każdej fazy, a następnie co tydzień.
[przypisy: kabiny toaletowe, gdynia psycholog, psycholog warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: gdynia psycholog kabiny toaletowe psycholog warszawa