Ostateczny raport z biopsji wezla wartowniczego a obserwacja wezlowa w czerniaku AD 7

Spośród 117 pacjentów obserwowanych po szerokim wycięciu grubych czerniaków, 44 (37,6%) miało nawrót węzłowy po medianie wynoszącej 9,2 miesiąca (95% CI, 6,4 do 12,2) po randomizacji (Tabela S1B w dodatkowym dodatku); szacunkowa skumulowana częstość występowania przerzutów w węzłach po 10 latach wynosiła 41,4% (ryc. 3B). Spośród 770 pacjentów z grupy biopsyjnej, którzy mieli czerniaka o pośredniej grubości, węzły wartownicze zidentyfikowano w 765 (99,4%); przerzuty stwierdzono u 122 z tych pacjentów (16,0%) (tabela S1A w dodatkowym dodatku). Przerzuty do węzłów chłonnych wykryto podczas obserwacji u 31 z 643 pacjentów (4,8%) z wolnymi od nowotworów węzłami wartowniczymi; w związku z tym odsetek pacjentów z czerniakiem o pośredniej grubości, którzy mieli przerzuty węzłowe w grupie biopsyjnej wynosił 20,0% (153 z 765 pacjentów), a szacowana skumulowana częstość występowania przerzutów węzłowych po 10 latach wynosiła 21,9% (Figura 3A ).
Wszystkich 173 pacjentów z grubymi czerniakami w grupie biopsyjnej miało zidentyfikowane węzły wartownicze, a 57 (32,9%) miało przerzuty do węzła wartowniczego (Tabela S1B w Dodatku Uzupełniającym). Przerzuty do węzłów chłonnych wykryto następnie u 12 spośród 116 pacjentów (10,3%) z węzłami wartowniczymi, które początkowo nie zawierały guza; w związku z tym odsetek pacjentów z grubymi czerniakami, którzy mieli przerzuty węzłowe w grupie biopsyjnej wynosił 39,9% (69 z 173 pacjentów), a szacowana skumulowana częstość występowania przerzutów węzłowych po 10 latach wynosiła 42,0% (Figura 3B).
Przeżycie w grupach z przerzutami do węzłów chłonnych
Rozkład czynników prognostycznych u pacjentów z przerzutami węzłowymi nie różnił się istotnie pomiędzy obiema grupami leczenia, z wyjątkiem wieku u pacjentów z grubymi czerniakami (tabele S1A i S1B w dodatkowym dodatku).
Wśród pacjentów z przerzuta mi węzłowymi z czerniaków o średniej grubości, 10-letni wskaźnik przeżycia swoistego dla czerniaka wynosił 62,1 ? 4,8% w grupie biopsyjnej w porównaniu z 41,5 ? 5,6% w grupie obserwacyjnej (współczynnik ryzyka zgonu z powodu czerniaka, 0,56; 95% CI, 0,37 do 0,84, P = 0,006) (Figura 3C). Ta zależność od leczenia pozostała istotna po włączeniu pacjentów z fałszywie ujemnymi węzłami wartowniczymi (10-letnie przeżycie swoiste dla czerniaka, 56,0 ? 4,3% w grupie biopsyjnej vs. 41,5 ? 5,6% w grupie obserwacyjnej; współczynnik ryzyka 0,67; 95% CI, 0,46 do 0,97, P = 0,04). Nie zaobserwowano różnic związanych z leczeniem u pacjentów z grubymi czerniakami (ryc. 3D): 10-letni wskaźnik przeżycia swoistego dla czerniaka wynosił 48,0 ? 7,0% w grupie biopsyjnej i 45,8 ? 7,8% w grupie obserwacyjnej (współczynnik ryzyka 0,92 95% CI, 0,53 do 1,60, P = 0,78). Współczynnik przeżywalności swoisty dla czerniaka u pacjentów, u których przerzuty do węzłów w tym sam ym naczyniu rozwinęły się po negatywnym wyniku biopsji węzła wartownika, był podobny do tego u pacjentów, u których w trakcie obserwacji wystąpiły przerzuty węzłowe (ryc. 3C i 3D). [przypisy: psychiatra poznań, psychoterapia wrocław, pomoc psychologiczna ]

Powiązane tematy z artykułem: pomoc psychologiczna psychiatra poznań psychoterapia wrocław