Ostateczny raport z biopsji wezla wartowniczego a obserwacja wezlowa w czerniaku AD 10

Skumulowane wskaźniki zaangażowania węzłowego w obu grupach są podobne. Podobieństwo to obala poprzednie twierdzenia dotyczące fałszywie dodatnich węzłów wartowniczych. 29.30 Na początku okresu obserwacji skumulowany wskaźnik zaangażowania węzłowego był wyższy w grupie biopsyjnej niż w grupie obserwacyjnej, co zmniejszyło się wraz ze wzrostem liczby obserwacji. Wszelkie pozostałe różnice w częstości występowania przerzutów w węzłach mogą być uwzględnione przypadkowo lub w późnych nawrotach węzłowych, które wciąż są w toku w grupie obserwacyjnej.31,32 Dane te wskazują, że zasadniczo wszystkie przerzuty wykryte przez biopsję węzła wartowniczego ostatecznie staną się klinicznie oczywiste, jeśli: nie usunięte. Pomimo stałej siły danych z MSLT-I, pojawiła się pewna niechęć do zaakceptowania wyników porównań między pacjentami z węzłem dodatnim w grupie biopsyjnej i wynikami z grupy obserwacyjnej, z uwagi na obawy zwi ązane z błędem stwierdzania. Metody analizy utajonych podgrup zostały wykorzystane do rozwiązania tego zagadnienia statystycznego.
Analiza utajonej podgrupy jest stosowana, gdy cecha jest natychmiast obserwowalna w jednej grupie badawczej, ale nie w drugiej.17,33 W MSLT-I status węzła wartownika był znany z grupy biopsji, ale nie dla grupy obserwacyjnej. Ponieważ nie można zagwarantować jedno-do-jednego związku między przerzutami węzła wartowniczego a ewentualnym, klinicznie wykrytym nawrotem węzłowym, standardowe analizy przeżycia są potencjalnie obciążone w stosunku do grupy biopsyjnej. W analizie utajonej podgrupy zastosowano semiparametryczny model mieszaniny z przyspieszeniem i brakiem czasu do oszacowania efektu leczenia biologicznego. Odzyskuje to możliwość oszacowania efektu leczenia pomimo braku możliwości randomizacji lub stratyfikacji na podstawie stanu węzłowego na początku badania. Ponadto metoda semiparametryczna wymaga mniej założ eń niż metoda parametryczna. Po zastosowaniu do tego ostatecznego zestawu danych, analiza utajonych podgrup wykazała wyraźną, znaczącą korzyść z biopsji węzła wartownika: podwojenie specyficznego dla czerniaka i odległego przeżycia wolnego od choroby oraz potrojenie przeżycia wolnego od choroby.
Te długoterminowe wyniki jasno potwierdzają wykorzystanie biopsji węzła wartownika u pacjentów z grubymi pierwotnymi czerniakami o średniej lub grubszej grubości. Procedura dostarcza dokładnych i ważnych informacji o stopniu zaawansowania, zwiększa regionalną kontrolę choroby, a wśród pacjentów z przerzutami do węzłów wydaje się znacznie poprawiać przeżycie swoiste dla czerniaka.
[hasła pokrewne: łokieć golfisty, przeszczep chondrocytów, usuwanie blizn potrądzikowych ]

Powiązane tematy z artykułem: łokieć golfisty przeszczep chondrocytów usuwanie blizn potrądzikowych