Metotreksat w reumatoidalnym zapaleniu stawów AD 2

Dominującym leczeniem pierwszego rzutu jest metotreksat, niebiologiczny środek, który jest związany z akceptowalną poprawą kliniczną i funkcjonalną. Chociaż u niektórych pacjentów metotreksat zapobiega progresywnemu uszkodzeniu stawu, zgłoszono 1-3 obawy dotyczące jego skutków ubocznych i bezpieczeństwa.4-8 W jednym badaniu odstąpienie od metotreksatu zgłoszono po 2 latach leczenia u jednej trzeciej pacjentów i po 5 lat leczenia u ponad połowy pacjentów.9 W połączeniu z metotreksatem, leki przeciwreumatyczne modyfikujące przebieg choroby (DMARD), w tym inhibitory czynnika martwicy nowotworów, są skuteczne i powolne uszkodzenia stawów; jednakże istnieją również obawy dotyczące skutków ubocznych i bezpieczeństwa tych środków. 5,7,8,10,11 Tofacitinib jest doustnym, małocząsteczkowym inhibitorem kinazy Janus (JAK) do leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów. 12 W badaniach klinicznych fazy 3, obawy dotyczące bezpieczeństwa dotyczące tofacitinibu obejmowały ryzyko ciężkiego zakażenia i zmiany w pomiarach laboratoryjnych.13-17 Przedstawiono wyniki kliniczne, strukturalne i dotyczące bezpieczeństwa w badaniu ORAL Start, 24-miesięczne badanie monoterapii tofacitinibem w porównaniu z monoterapią metotreksatem u pacjentów z aktywnym reumatoidalnym zapaleniem stawów o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu, którzy wcześniej nie otrzymywali metotreksatu ani terapeutycznych dawek metotreksatu.
Metody
Pacjenci
Pacjenci kwalifikowali się, jeśli mieli co najmniej 18 lat; otrzymała diagnozę aktywnego reumatoidalnego zapalenia stawów zgodnie z poprawionymi kryteriami American College of Rheumatology (ACR) z 1987 r .; miało aktywne reumatoidalne zapalenie stawów, które zdefiniowano jako obecność 6 lub więcej stawów, które były tkliwe lub bolesne (spośród 68 przebadanych stawów) i 6 lub więcej obrzękniętych stawów (spośród 66 przebadanych stawów); i miał albo szybkość s edymentacji erytrocytów (ESR) większą niż 28 mm na godzinę (metoda Westergrena) albo poziom białka C-reaktywnego ponad 7 mg na litr. Ponadto, kwalifikujący się pacjenci mieli trzy lub więcej wyraźnych erozji stawów wykrytych na zdjęciu ręki i nadgarstka lub stopy, lub pozytywny test na czynnik reumatoidalny IgM lub przeciwciała przeciwko cyklicznemu cytrulinowanemu peptydowi. Kluczowe kryteria wykluczenia są opisane w Rozdziale 2 Dodatku Uzupełniającego, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.
Projekt badania i nadzór
Przeprowadziliśmy badanie fazy III, randomizowane, z podwójnie ślepą próbą, w grupie 151 ośrodków na całym świecie. Pierwsza wizyta u pacjenta miała miejsce 25 stycznia 2010 r .; ostatnia wizyta u pacjenta (24 miesiące) miała miejsce 13 marca 2013 r. Wizyty były zaplanowane na początku leczenia oraz w miesiącach 1, 2 i 3, a następnie co 3 miesiące do zakończenia badania w 24. miesiącu. Pacjenci by li losowo przypisany w stosunku 2: 2: do leczenia przez 24 miesiące jednym z trzech schematów leczenia: tofacitinibem w dawce 5 mg dwa razy na dobę, tofacitinibem w dawce 10 mg dwa razy na dobę lub metotreksatem w początkowej dawce 10 mg na tydzień, z przyrostami 5 mg na tydzień co 4 tygodnie do 20 mg na tydzień do 8 tygodnia [przypisy: gdynia psycholog, psycholog lublin, psychiatra poznan ]

Powiązane tematy z artykułem: gdynia psycholog psychiatra poznań psycholog lublin