Clinical Trial of Immunosuppressive Therapy for Myocarditis

Zapalenie mięśnia sercowego jest prekursorem rozszerzonej kardiomiopatii.1-3 Sugerowano niepoprawną odpowiedź immunologiczną komórkową i humoralną, ponieważ możliwe mechanizmy w postviralnym zapaleniu mięśnia sercowego, 4-7 i terapia immunosupresyjna wydają się poprawiać przebieg choroby.8-11 Skuteczność immunosupresji jednak nie zostało jednoznacznie ustalone. The Myocarditis Treatment Trial12-14 zaprojektowano w celu oceny skuteczności immunosupresji u pacjentów z zapaleniem mięśnia sercowego i zidentyfikowania markerów immunologicznych nasilenia choroby i odpowiedzi na leczenie. W niniejszym raporcie opisujemy wyniki badania klinicznego i zbadamy związek między wynikami a klinicznymi, histologicznymi i immunologicznymi cechami pacjentów.
Metody
Rejestracja i losowanie
Projekt i metody badania zostały w pełni opisane w innym miejscu. 14 Pacjenci z początkiem niewydolności serca w ciągu dwóch lat poprzedzających zapis, ale bez choroby wieńcowej lub innej konkretnej przyczyny, zostali włączeni do 31 ośrodków w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Japonii, jak również poprzez proces otwartej rejestracji. 14 Patologowie w ośrodkach stwierdzili histopatologiczne objawy zapalenia mięśnia sercowego na biopsji mięśnia sercowego u 214 z 2233 pacjentów (10 procent). Trzydziestu z 214 pacjentów miało frakcje wyrzutowe w komorze większe lub równe 0,45, jak określono za pomocą obrazowania z użyciem krwinek kontrolowanych radionuklidem, a 44 spełniało jedno lub więcej kryteriów medycznych wykluczenia14; dodatkowych 29 pacjentów odmówiło rejestracji. Pozostałych 111 pacjentów z histologicznymi objawami zapalenia mięśnia sercowego i frakcjami wyrzutowymi lewej komory poniżej 0,45 losowo przydzielono w równych proporcjach do jednej z trzech grup leczenia. Jedna grupa otrzymywała azatioprynę i prednizon, inna grupa otrzymywała cyklosporynę i prednizon, a trzecia grupa nie otrzymywała żadnej terapii immunosupresyjnej. Po włączeniu pierwszych 58 pacjentów, losowe przydzielenie do grupy azatiopryny-prednizon przerwano w celu zmniejszenia liczby pacjentów wymaganych do badania.
W czasie biopsji endomiokardialnej linii podstawowej wykonano cewnikowanie prawej komory serca i pobrano próbki krwi do badań chemicznych i immunologicznych. Echokardiografię i test wysiłkowy przeprowadzono w ciągu dwóch tygodni przed lub po biopsji linii podstawowej.
Terapia
Leczenie we wszystkich trzech grupach obejmowało schodkowy schemat konwencjonalnych leków na niewydolność serca, z każdym kolejnym lekiem dodanym do istniejącego, tolerowanego schematu. Schemat postępowania pozwolił na obliczenie wyniku dla intensywności terapii. 14 W grupie kontrolnej pacjenci otrzymywali tylko terapię konwencjonalną. W grupie leczonej azatiopryną-prednizonem pacjenci otrzymywali mg azatiopryny na kilogram masy ciała dwa razy na dobę przez 24 tygodnie. Prednison rozpoczynano od dawki 1,25 mg na kilogram dziennie w dawkach podzielonych i utrzymywano na tym poziomie przez tydzień. Następnie dawkę zmniejszono o około 0,08 mg na kilogram na tydzień, aż dawka wynosiła 0,33 mg na kilogram na dzień pod koniec 12 tygodnia. Ta zmniejszona dawka utrzymywała się do końca 20 tygodnia, po czym zmniejszono ją o 0,08 mg. za kilogram tygodniowo do końca 24 tygodnia, kiedy lek został przerwany.
W grupie leczonej cyklosporyną-prednizonem rozpoczęto cyklosporynę w dawce 5 mg na kilogram podawanej doustnie dwa razy na dobę.
[więcej w: olx oddam psa, jejunostomia, zapalenie tętnicy skroniowej ]

Powiązane tematy z artykułem: jejunostomia olx oddam psa zapalenie tętnicy skroniowej